Politika Notu / Efşan Nas Özen

1. Yeni teknolojilerin gelişimi ile birlikte işlerin yapılış biçimi değişmekte, bu değişimler ise üretim süreçlerinde önemli farklılıklar getirmektedir. Yeni sanayi devrimi olarak da adlandırılan bu teknolojik dönüşüm, işgücü yetenek ihtiyacının da değişmesine neden olmaktadır.

2. Türkiye’nin bu dönüşümü yakalamak ya da rekabet avantajını kaybetmek arasında bir seçimi olduğu ortadadır. Değişimi sürdürülebilir kılmak ve işgücü piyasasındaki yetenek uyumsuzluğunu daha da artırmamak ise, Türkiye’nin önümüzdeki dönemde beşeri sermayesinin dönüşümünü ne ölçüde sağlayabildiğine bağlı olacaktır. Bu yazıda, geçtiğimiz günlerde Antalya’da düzenlenen II. Eğitim Kongresi sonrasında bir kez daha hız kazanan mesleki eğitim tartışmalarına, sanayi ve ekonomide beklenen ve istenen dönüşüm göz önüne alındığında nasıl yaklaşmak gerektiği konusunda bir katkı sunmak amaçlanmaktadır.

3. Özellikle rutin ve kodlanabilir görevler içeren işler artık daha ekonomik ve hızlı bir şekilde bilgisayarlar tarafından gerçekleştirilebilmektedir. Yapay zeka ve robotik alanlarındaki gelişmeler ile bu sürecin önümüzdeki dönemde daha da hızlanması beklenmektedir. Bu teknolojik değişim, teknolojiyi kullanarak değer üretebilen, doğru yetenek setlerine sahip çalışanların daha etkin çalışmasını sağlayarak, onların yeteneklerini tamamlayıcı bir işlev görmektedir. Ancak, madalyonun diğer tarafında ise işgücünün bu yeni dönemde artık ihtiyaç duyulmayan, mevcut durumda rutin görevlere yönelik yeteneklere sahip bölümüne göreli bir talep düşüşü riski mevcuttur. Örneğin, 2013 yılında yapılan bir çalışma, önümüzdeki 50 yıl içinde Amerika’daki işlerin yüzde 47’sinin bilgisayarlar tarafından gerçekleştirilebileceğini öngörmektedir.

Politika notunun tamamı için tıklayınız.