22 Ocak 2026’da Davos’ta düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu’nda, Gazze’nin savaş sonrası geleceğine ilişkin tartışma yeni bir “master plan” sunumuyla farklı bir eşiğe taşındı. Donald Trump yönetimi, yeniden inşa sürecini kurumsal bir çerçeveye bağlayan “Board of Peace” (Barış Kurulu) fikrini öne çıkarırken; Jared Kushner aynı oturumda Gazze için hazırlanan ana planı, aşamalı bir uygulama yaklaşımı ve görsel bir anlatı setiyle kamuoyuna tanıttı. Plan şeması; kıyı şeridinde turizm odaklı gelişme alanları, düzenli konut bölgeleri, sanayi parkları, lojistik düğümler ve büyük ölçekli ulaşım altyapısı gibi bileşenlerin bir arada kurgulandığı “yeni şehir” tahayyülünü görünür kıldı.

Sunum, yalnızca bir mimari/planlama önerisi olmaktan ziyade, aynı zamanda bir yeniden inşa anlatısı kuruyordu: Önce güvenlik ve yönetim kapasitesinin tesis edilmesi, ardından insani yardım ve geçici barınma düzeneklerinin güçlendirilmesi, daha sonra ise özel sektör yatırımlarını ve ekonomik büyümeyi mümkün kılacak koşulların oluşturulması. Bu yaklaşımın pratik iddiası, yeniden inşayı soyut bir fon vaadi düzeyinde bırakmak yerine, programlanabilir bir üretim rejimi gibi kurgulamasında yatıyor. Gazze daha önce de uluslararası donör konferanslarının konusu oldu; büyük meblağlar telaffuz edildi, niyet beyanları verildi. Ancak bu niyetin sahaya hangi projeler, hangi sözleşme setleri ve hangi teslim takvimleriyle ineceği çoğu kez belirsiz kaldı. Yeniden inşa sürecinde, aktörlerin farklı öncelikleri ve parçalı müdahaleleri arasında koordinasyon kayıpları yaşandı. Master planın ortaya konması, en azından teorik düzeyde, bileşenleri tanımlayan bir “iş kırılımı” üretip sorumluluğu paketlemeye yani belirli altyapı hatlarını, konut kümelerini ya da lojistik düğümleri üstlenilebilir ve izlenebilir parçalara dönüştürmeye elverişli bir zemin sunuyor. Bu nedenle Davos’ta açıklanan çerçeve, bir yandan “hızlı toparlanma” vaadiyle dikkat çekerken diğer yandan Gazze’nin geleceğinin hangi kentleşme modeli üzerinden tarif edildiği sorusunu da kaçınılmaz bir biçimde gündeme getirdi. Çünkü sunumun merkezindeki “New Gaza” imgesi, kentin yalnızca altyapı ve konut ihtiyacına yanıt verme hedefiyle değil; aynı zamanda küresel yatırımcı diline yakın bir estetikle parlak silüetler, yeni odaklar, net zonlama mantığı ve prestijli kıyı kullanımlarıyla anlatılıyordu.

Değerlendirme notunun tamamına buradan ulaşabilirsiniz.