Paris Anlaşması ile küresel sıcaklık artışını sanayi öncesi döneme kıyasla 2°C’nin oldukça altında tutmak ve 1,5°C ile sınırlamak için çaba göstermek ortak hedef olarak belirlendi. Sıkça karşılaştığımız 1,5°C, dünyanın ortalama sıcaklığını değil, bu ortalamada sanayi öncesi döneme göre yaşanan sıcaklık artışını ifade ediyor. Bu kıyaslamada “sanayi öncesi dönem” olarak 1850-1900 arasındaki yıllar esas alınıyor. Sanayi Devrimi daha önce başlamış olsa da geniş çaplı, sistematik ve tutarlı sıcaklık kayıtlarının bulunduğu en erken dönem olduğu için bu yıllar referans alınıyor.
Küresel sıcaklık artışının birkaç ay ya da tek bir yıl 1,5°C’yi aşması, uzun dönemli ısınma hedefinin aşıldığı anlamına gelmiyor. Çünkü kısa dönemli sıcaklık dalgalanmalarında El Niño/La Niña gibi doğal döngüler de etkili olabiliyor. Ancak 1,5°C’ye yakın ya da bu düzeyin üzerindeki değerlerin daha sık görülmesi, uzun dönemli küresel ortalama sıcaklık artışının da bu eşiğe yaklaştığına işaret ediyor.
Aşağıdaki infografik 1,5°C hedefinin ne anlama geldiğini, bu düzeyin aşılması halinde yapılması gerekenleri ve sıcaklık artışını sınırlamak için farklı paydaşlara düşen sorumlulukları ele alıyor.
