28 Şubat 2026 tarihinde İsrail ile Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) İran’a karşı ortaklaşa başlattığı ve “Kükreyen Aslan” (Roaring Lion) ile “Destansı Öfke” (Epic Fury) adlarıyla yürütülen geniş çaplı askeri harekat, resmi söylemde İran’ın nükleer kapasitesini ve balistik füze programını hedef alan bir ulusal güvenlik adımı olarak çerçevelenmektedir. Ancak çatışmanın zamanlaması ve siyasi bağlamı düşünüldüğünde, bunun yalnızca dış politika kaynaklı bir güvenlik hamlesi olmadığı, saldırıların İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu açısından iç siyasette zayıflayan pozisyonunu güçlendirmek, koalisyon içi krizleri yönetmek ve olası erken seçim ihtimalinde siyasi geleceğini tahkim etmek için kullanılan stratejik bir araç olduğu da söylenebilir.

İran-İsrail Saldırıları

İran ve İsrail arasındaki ilişkiler, 1979 İslam Devrimi'nden bu yana bölgesel hegemonya mücadelesi ve derin ideolojik husumet temelinde şekillenmiş, on yıllar boyunca doğrudan bir savaştan ziyade bir "gölge savaş" olarak yürütülmüştür. İran, İsrail'i Orta Doğu'daki gayrimeşru bir işgalci güç ve ABD'nin bölgedeki bir karakolu olarak tanımlarken; İsrail, İran'ın nükleer programını ve bölgesel yayılmacılığını kendisine yönelik en büyük varoluşsal tehdit olarak algılamıştır. Bu çerçevede İran, kendi sınırlarından uzakta caydırıcılık sağlamak amacıyla "ileriden savunma" (forward defense) doktrinini benimsemiş ve Hizbullah, Hamas, Husiler ve Iraklı Şii milislerden oluşan "Direniş Ekseni"ni (Axis of Resistance) oluşturmuş, İsrail ise askeri ve istihbarat alanındaki üstünlüğü, teknolojik kapasitesi ve ABD'nin güvenlik şemsiyesi ile bu vekil ağına karşı koymuştur.

Değerlendirme notuna buradan ulaşabilirsiniz.